BOEKRECENSIE: Het dameskoor van Chilbury – Jennifer Ryan

Deze week las ik voor het eerst van mijn leven een historische roman en ik ben enthousiast! Het dameskoor van Chilbury is een innemende en betoverende roman. Met de mannen aan het front, zijn de vrouwen genoodzaakt het leven in het dorp draaiende te houden. Ze worden verplicht de dingen over te nemen die normaal alleen door of samen met mannen werden gedaan. Zie daar ook de geboorte van het dameskoor.


Underline

FLAPTEKST

Kent, zomer 1940. Engeland staat aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. De vrouwen uit het dorpje Chilbury komen in opstand. De dominee wil het kerkkoor opheffen omdat alle mannen zijn opgeroepen. De tijd is gekomen om traditionele patronen te doorbreken. Terwijl de oorlog door hun levens davert, proberen vijf verschillende vrouwen en meisjes uit alle macht het thuisfront te inspireren met hun muziek. Dan wordt Chilbury getroffen door een bombardement.

Underline

RECENSIE

“Oorlog of geen oorlog, ik wilde zingen! Mijn stem mocht gehoord worden.”

Omslag: NL/UK/US

Alle drie omslagen van Het dameskoor van Chilbury drukken iets anders uit, maar zijn op hun unieke manier sprekend en mooi. Ook al vind ik de Nederlandse omslag mooi en zou ik hem meteen oppakken als ik hem in de winkel zou zien liggen, vraag ik me wel af hoe de vrouw en het jongetje op het omslag in relatie staan tot het verhaal. Deze vraag bestaat niet bij de Engelse en Amerikaanse omslag, die veel op elkaar lijken, want bij die omslagen is het meteen duidelijk. Ook mis ik bij de Nederlandse omslag de muziek, die een belangrijke rol speelt in het verhaal. De muziek is wel terug te vinden op de andere twee omslagen.

“‘Misschien horen wij al zo lang dat wij bepaalde dingen niet kunnen of mogen dat we erin zijn gaan geloven. Maar er zijn nu eenmaal op dit moment geen mannen in het dorp. We moeten er zonder hen het beste van zien te maken.'”

Belangrijke ontwikkeling
Er zijn meerdere personages in dit boek en die geven allemaal hun geheel eigen en daardoor andere kijk op de oorlog. Allemaal totaal verschillende mensen, met elkaar verbonden door het dorpsleven, de oorlog en het dameskoor. Mrs Tilling, een zorgzame verpleegster, vindt tijdens deze maanden in de oorlog haar stem en misschien wel haar geluk. We leren de zussen Venetia en Kitty kennen. Venetia begint als verwende mannenverslindster, maar ziet al snel in dat ze hier niet gelukkig van wordt. Terwijl de 13-jarige Kitty blijft dromen. Ook komen we in aanraking met de angst die joden hebben moeten gevoeld tijdens de oorlog, door de gevluchte Sylvie. Er zijn geen brieven of dagboekfragmenten van nieuwkomer Prim, maar door haar ontstaat het dameskoor, wat de rode draad is in dit verhaal.

De meeste personages maken tijdens dit verhaal een belangrijke ontwikkeling door. Alle personages zijn zo goed uitgewerkt, dat je hun stem kunt herkennen. Ze hebben ieder duidelijk een eigen identiteit, passend bij hun leeftijd en karakter. We zien de oorlog en het dorpsleven door de ogen van verschillende typen (vooral vrouwen en meisjes), van uiteenlopende leeftijden en met afwijkende karakters.

“We zongen alsof ons leven ervan afhing, alsof we wilden laten zien dat we onze vrijheid, onze moed en idealen ondanks de gruwelen van deze oorlog nog niet verloren hadden. We vormden een front, hielden ons sterk, en op dat moment voelde ik dat niets, maar dan ook niets, de kracht van het dameskoor van Chilbury kon breken.”

Dagboekfragmenten, brieven en mededelingen
In Het dameskoor van Chilbury krijgen we een kijkje in de levens van meerdere dorpsinwoners door dagboekfragmenten, brieven en mededelingen. Deze vorm maakt dit verhaal zo sterk. Ik betwijfel of ik zo onder de indruk zou zijn van deze roman, wanneer het verhaal in een normale vorm zou zijn gegoten. Door de vele personages zouden de gevoelens niet goed tot zijn recht komen. Ik zou in de war raken. En de personages zouden niet echt overkomen. Terwijl dat juist is wat dit boek zo goed maakt: de authenticiteit van de personages en hun gevoelens.

Van origine is het een Engels boek, maar dit is totaal niet te merken tijdens het lezen van de Nederlandse vertaling. De vertaling leest namelijk als een eigen verhaal, het origineel schijnt er geen enkel moment doorheen. Het verhaal is beeldend geschreven. Door de vele details die zijn gebruikt, waan je jezelf gemakkelijk in de omgeving van het boek. Er wordt ook veel gevoel overgebracht. Het is niet lastig om jezelf in te beelden hoe je je zou voelen in zo’n Engels dorp tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dit op waarheid gebaseerde – het verhaal is geïnspireerd door het verhaal van Jennifers oma en ze heeft veel research gedaan voor ze begon aan haar debuutroman – en diepgaande verhaal wordt door Jennifer Ryan gebracht met woorden die warmte, humor en tegelijkertijd veel verdriet uitstralen.

“Ik staarde uit het raam, met mijn blik op oneindig, en begreep dat verlies iets universeels is. Het is een meedogenloze emotie die ons overweldigt, verplettert. Gelukkig beschikken de meeste mensen over ongelooflijk veel veerkracht: als we er alleen voor komen te staan krabbelen we langzaam maar zeker weer op en proberen we de leegte zo goed en zo kwaad als het gaat te vullen. Of we verdrinken erin.”

Verlies, liefdesverdriet en vrouwenemancipatie
Muziek speelt een belangrijke rol in dit boek; muziek als geneesmiddel voor verlies, angst en liefdesverdriet. Toch is het minder terug te vinden dan ik had verwacht. Het koor is de rode draad in het verhaal, maar ik hoopte op nog meer quotes uit liedjes. En hoewel het verhaal zich afspeelt tijdens de oorlog en je dit zeker terugziet, hebben de meeste thema’s niets te maken met de oorlog zelf. De oorlog en het dameskoor zijn de verbindende factoren, maar de roman gaat vooral over vrouwenemancipatie, volwassen worden, liefde, familie, angst, rouw en verdriet.

Ik heb mijn tijd genomen voor dit boek, want ik wilde niet dat het zou eindigen. Het dameskoor van Chilbury bevat een indringend verhaal over het fascinerende dorpsleven dat onder spanning staat door de Tweede Wereldoorlog, met een bijzondere groep vrouwen dat voor elkaar door het vuur gaat en de muziek die verbindt en verzacht, verteld in een unieke vorm. Het dameskoor van Chilbury is een buitengewoon en opmerkelijke historische roman. Zeker een aanrader!

“Het was een heerlijke zomerdag en ik snoof de zoete geur op van warme aarde en zomerbloemen. Ik zag vogels en bijen vliegen en besefte ineens hoeveel moois het leven te bieden heeft. We mogen onszelf gelukkig prijzen dat we deel uitmaken van zoiets bijzonders, hoeveel of weinig tijd ons in het leven ook gegund is.”

Het dameskoor van Chilbury van Jennifer Ryan
Verschenen op 25 april 2017 bij The House of Books
Uitvoering: Paperback
Omvang: 457 pagina’s
Genre: Historische roman
Toevoegen op Goodreads
Beoordeling: ♥♥♥♥♥♥♥♥♥ (9/10)
Underline

Lots of love,
Michelle

join the conversation

*

CommentLuv badge