BOEKRECENSIE: Nooit verliefd worden – januari/februari/maart – Audrey Carlan

Ik heb deze boekenserie zo vaak voorbij zien komen. Zelfs in Spanje stonden deze boeken vooraan op alle boekenplanken. Ik was geïntrigeerd, maar het was niet zo dat ik het meteen moest lezen. Toen ik zag dat de boeken (in het Engels) ook beschikbaar waren via Kobo Plus, waar ik een abonnement op heb, besloot ik om er gewoon aan te beginnen. Ik las een aantal recensies en het was duidelijk dat de ene helft er echt niks aan vond en de andere helft juist wel. Ik verwachtte er dus niet veel van. Ben ik aangenaam verrast of vond ik het helemaal niks?


Underline

FLAPTEKST

Een knappe jonge vrouw, een grote schuld van 1 miljoen, een jaar om het terug te betalen… Mia Saunders heeft een probleem: een schuld van een miljoen dollar, die binnen een jaar afbetaald moet worden. Gelukkig heeft haar tante een exclusief escortbedrijf en is Mia een knappe jonge vrouw met lef. Als oogstrelende ‘arm candy’ kan ze zo aan de slag bij Exquisite Escorts. Elke maand heeft ze een nieuwe cliënt: een beroemde Franse kunstenaar, een zakenman, een verpletterend aantrekkelijke maffiazoon, een topsporter, een senator op leeftijd… Heel verschillende mannen die één ding gemeen hebben: voor Mia’s gezelschap betalen ze zonder met hun ogen te knipperen een ton. Seks is een optionele extra. Na twaalf avontuurlijke maanden zal er voor Mia meer veranderd zijn dan enkel haar banksaldo…

Underline

RECENSIE

“In the end, love was love, and a person really didn’t get to choose who they fell in love with or how long that love would last.”

Omslag: NL – US

Beide omslagen zeggen niet veel, maar op het Amerikaanse omslag staat een meisje afgebeeld en op het Nederlandse omslag staan bloemblaadjes. Ik vind ze eigenlijk allebei wel mooi. Alleen geef ik de voorkeur aan omslagen waar geen gezichten op staan afgebeeld, omdat ik het leuk vind om zelf een beeld bij de hoofdpersonages te vormen. Dat beeld wordt bij de Amerikaanse cover beïnvloed. De bloemblaadjes zou je misschien kunnen interpreteren als dat spelletje ‘does he love me does he love me not’. Omdat Mia zich in elk boek tot nu toe afvraagt of een bepaald persoon (ik ga niet zeggen wie) van haar houdt. Allebei mooie covers dus. Als ik een favoriet zou moeten kiezen, dan ga ik voor de Nederlandse cover.

Januari
Na het lezen van januari ben ik aangenaam verrast. Het lage aantal pagina’s en de vlotte schrijfstijl zorgden ervoor dat ik er zo doorheen vloog. Het is een klein beetje voorspelbaar, het gaat af en toe allemaal iets te makkelijk en een beetje meer diepgang zou geen kwaad kunnen, maar het was leuk voor tussendoor. Mia is op zich wel leuk. Ik kon me alleen niet heel goed met haar identificeren of met haar meeleven, maar Wes is een schatje! Ik was wel benieuwd hoe Audrey Carlan het voor elkaar zou krijgen om dit 12 delen lang spannend te houden. Ik hoopte op weinig herhaling. Ik wist toen al dat het voor de andere mannen erg moeilijk zou zijn om mijn hart een beetje te stelen zoals Wes had gedaan.

Februari
Ook het tweede deel las ik zo uit. Ik vond het in februari mooi dat er iets meer diepgang in te vinden was wat betreft Mia. Door haar maand met Alec leerde ze een deel van zichzelf beter kennen en daardoor wij als lezer ook. Het had nog wel iets dieper gemogen en er was nog steeds weinig verhaallijn te vinden. Kunst speelt een belangrijke rol in dit boek. Ook al is kunst niet echt mijn ding, vond ik het niet echt storend. De kunst had namelijk een bepaalde functie in het verhaal. Alec sprak me niet zo aan als Wes en het Franse van Alec werd wat mij betreft iets te veel overdreven. Al met al, ook weer een leuk verhaal voor tussendoor.

“Even though I had a couple more days, this was the moment I’d remember through my entire life. The time where I realized that there were many different forms of love and it was okay to love those you give a piece of yourself to, even if they don’t deserve it.”

Maart
Ook hier was ik weer snel doorheen. Dit deel is tot nu toe by far mijn favoriet. Eindelijk een deel waarin het niet alleen om Mia draaide, maar ook om de man van de maand. En wat voor een man: Tony. Ik heb hem echt leren kennen, terwijl dit bijna niet het geval was bij Wes en Alec. Ook is in dit deel een verhaallijn te vinden, er wordt een verhaal verteld en het heeft wat diepgang. Het enige waaraan ik mij irriteerde was de vriendschap tussen Ginelle en Mia. Het voegde niks toe aan het verhaal en ik vroeg me zelfs af waarom ze vriendinnen zijn. De manier waarop ze met elkaar praten is raar en totaal niet realistisch.

Ik ben enthousiast over de eerste drie maanden in de Calendar Girl serie. Het is niet het beste wat ik ooit heb gelezen, maar het is heerlijk om deze verhalen snel tussendoor te lezen. Ondanks ik niet echt mee kan leven met Mia, vind ik de mannen leuk (de ene wat leuker dan de ander) en blijf ik me vermaken met haar avonturen. Tot nu toe heeft Audrey Carlan mijn interesse weten te wekken met de verhalen die ze iedere keer verzint voor Mia. Elk deel vertelt weer een totaal ander verhaal. Ik ben benieuwd hoe ze dit in de komende 9 delen doet. Hilarische avonturen, sexy escapades en belachelijk knappe mannen. Nooit verliefd worden heeft het allemaal!

“I’d learned a lot from Tony and Hector. To not be afraid. To never let another person choose what my happiness looks like.”

Nooit verliefd worden – januari/februari/maart van Audrey Carlan
Serie: Calendar Girl #1
Verschenen op 19 april 2016 bij Boekerij
Uitvoering: E-book bundel
Omvang: 368 pagina’s
Genre: Roman
Toevoegen op Goodreads
Beoordeling: ♥♥♥♥♥♥♥ (7/10)
Underline

Lots of love,
Michelle

join the conversation

*

CommentLuv badge