CHELLE WRITES: De onmogelijke liefde – Deel #2

Ezra-Aria-1

Vorige week zondag plaatste ik het eerste deel van dit verhaal online. Vandaag is het alweer tijd voor het tweede deel. Als je het eerste hoofdstuk al hebt gelezen in april, is het misschien niet zo interessant om dit eerste deel te lezen, maar het kan ook werken als een goede geheugen opfrisser. Het is een FanFiction voor de serie Pretty Little Liars, maar je kunt dit verhaal ook lezen als je er geen fan van bent en zelfs als je er nog nooit van hebt gehoord, maar als je wel houdt van een zoetsappig en romantisch verhaal.

Waar ging het ook al weer over?
De 19-jarige Aria studeert Engels op Hollis College en krijgt veel les van de 22-jarige Engels professor Ezra. Ezra is net afgestudeerd en is verloofd met zijn vriendin van de middelbare school, Jackie. Aria heeft een relatie met haar jeugdliefde, Holden. Als Ezra twee kaartjes heeft gekregen voor een workshop roman schrijven in New York, vraagt hij Aria mee. Als de twee samen een hotelkamer moeten delen en aan het eind een kus delen, wordt het toch wel heel vreemd. Worden ze verliefd op elkaar? Maar, dat kan toch niet? Een student-docent relatie is verboden.

Deel #2
Ik voel me eigenlijk best wel vereerd. Hij kan iedereen vragen, maar hij vraagt mij. Het lijkt me erg leuk, want schrijven is één van de leukste dingen die ik me kan bedenken. Dus dat heeft hij goed ingeschat. Er zal een grote droom in vervulling gaan als er over een paar jaar een roman geschreven door Aria Montgomery in de winkel ligt. “Klinkt leuk. Je hebt gelijk, ik vind het echt leuk om te schrijven. Ik heb alleen één vraag.” Ik kijk hem in verlegenheid gebracht aan. “Waarom ik?” vraag ik dan. Ik bedoel, ik weet niet veel over professor Fitz, maar hij heeft vast een vriendin of vrouw die hij mee kan nemen, anders een collega. En als hij echt een student mee wil nemen, dan heeft hij genoeg keuze. Dus waarom vraagt hij mij?

Dit is één van mijn slechte eigenschappen. Ik ben onzeker, waardoor ik zulk soort vragen altijd stel. Ik kijk eerst naar de grond en kijk professor Fitz daarna weer aan. Ik zie dat hij geschrokken is van mijn vraag. Die zag hij zeker niet aankomen, maar dat ben ik ondertussen al gewend. Het gebeurt vaker.

Hij herstelt zich snel en geeft, na zorgvuldig nadenken, antwoord. “Aria, je bent één van de beste leerlingen in mijn klas, zo niet van de studie.” Ik voel dat ik bloos en ik kijk snel naar de grond. Ook dat gebeurt vaker. Ik ben niet goed in het aannemen van complimenten. Professor Fitz lijkt het op te merken en gaat snel verder. “Daarnaast heb ik in het half jaar, dat ik jou als student heb, opgemerkt dat je van schrijven houdt. Ik zou het heel leuk vinden als je mee zou komen. Zou je erover na willen denken en het met je ouders willen bespreken?”

Ik kijk weer omhoog en ik zie dat hij glimlachend één kaart omhooghoudt. “Ik moet het alleen wel morgen weten. Het is namelijk aankomende zaterdag en ik moet nog reserveren.”

Ik pak de kaart aan, maar kijk hem verbaasd in de ogen. “Hoe bedoelt u reserveren? U heeft de kaarten toch al?” Zie ik hier iets over het hoofd?

Waarvoor zal Professor Fitz moeten reserveren? Het antwoord kun je lezen in het derde deel dat – als het goed is – volgende week zondag online komt!

Liefs,
Chelle ♥

join the conversation

*

CommentLuv badge