CHAPTER 6: EXPLAINING

Eddie

Ik word wakker door de zonnestralen. Het is een fijn gevoel. Ik heb gedroomd over Loren. Zij en ik waren hier in mijn penthouse aan het werken aan haar lied en we kusten. Terwijl we kusten voelde ik heel veel liefde voor haar. Ik snap niet hoe ik dit kan voelen voor een meisje dat ik niet eens goed ken. Ik kijk naar de klok en zie dat ik nog twee uur heb om bij MK te komen. Ik hoef alleen maar te denken aan Loren en ik moet lachen. Ik hoop dat ik een kans krijg om met haar te praten vandaag. Ik sta op, ga douchen, eet cornflakes en maak me klaar om te vertrekken. Mijn telefoon gaat. Ik loop naar mijn telefoon en zie op het scherm dat het mijn beste vriend, Ian, is. Ik neem op. “Hey Ian. Hoe gaat het?” zeg ik, om hem te begroeten.

“Goed hoor en met jou?” Ik vind het fantastisch om zijn Britse accent te horen. Ik weet niet waarom hij belt, maar ik ben blij om zijn stem te horen. Hij is een professionele fotograaf, altijd in andere landen aan het shooten. Ik zie hem dus niet vaak.

“Goed, goed. Waarom bel je? Heb je geen drukke baan?” zeg ik grappend. Ik wou dat hij hier was.

“Nu je het er toch over hebt, die heb ik niet. Ik ben nu in LA en hoopte dat we konden bijkletsen. Ik las over Chloe. Lijkt alsof je je beste maat nodig hebt om je op te vrolijken.” Ik was helemaal vergeten dat ik hem niet meer heb gesproken nadat ik het heb uitgemaakt met Chloe. Nou ik hoef niet opgevrolijkt te worden. Chloe behoort tot mijn verleden. Ik kan wel zijn broederlijke advies gebruiken voor de situatie met Loren.

“Je hoeft me niet op te vrolijken, maar ik zou je wel graag willen zien om met je te kletsen. Ik heb vandaag de shoot voor mijn muziekvideo bij MK, mijn vaders club. Je zou kunnen langskomen?” vraag ik, hopend dat hij ja gaat zeggen. Ik realiseer me hoeveel ik hem mis door alleen maar met hem te praten via de telefoon.

“Natuurlijk. Zie je later maat!” We zeggen ons gedag en hangen op. Ik pak mijn sleutels en ga. Ik stap in mijn auto en rij naar MK. Ik ben een beetje te vroeg. De enige die al in MK is, is mijn vader. We omhelzen elkaar en praten over de shoot vandaag wanneer Jake en Kelly binnenkomen. We zeggen onze hallo’s. Dan komen Loren en Melissa binnen. Loren ziet er prachtig uit zoals altijd. Ze ontwijkt mijn blik alweer. De regisseur is er nog niet, dus ik wil mijn kans pakken om met Loren te praten. Ik loop naar haar toe, maar voordat ik iets kan zeggen, komt Kelly bij Loren staan, zegt iets tegen haar en ze lopen allebei weg.

Ik blijf hierdoor alleen met Melissa. We kijken elkaar aan in stilte. Ik zie de woede in haar ogen, maar tegelijkertijd ook de bewondering. Twee heel verschillende gevoelens. Ze besluit de stilte te breken. “Wat je Loren hebt aangedaan is niet cool en daar haat ik je voor,” zegt ze met een kalme, bijna vriendelijke stem. “Maar iets zit me dwars. Er is iets wat ik niet snap. Als ik je naar haar zie kijken dan zie ik passie, bezorgdheid en liefde in je ogen. Het klopt niet. Dus misschien kun je het aan me uitleggen.” Op het moment dat ze dit zegt, schrik ik. Ze beschrijft namelijk precies hoe ik me voel over Loren en ik snap het zelf ook niet.

“Je vraagt aan me of ik het wil uitleggen, maar dat kan ik niet,” zeg ik met tranen in mijn ogen. “Ik wilde haar kussen op de berg, dus dat deed ik. Maar het was verkeerd, want ik was nog steeds met Chloe. Ik snapte niet hoe ik me voelde en ik kon mijn gevoelens ook niet vertrouwen. Ik liet haar denken dat er iets was terwijl ik dat niet moest doen. Daarom stopte ik de kus en ik was een te erge lafaard om het uit te leggen. Ik kwetste haar en dat kwetste mij. De laatste twee maanden kon ik alleen maar aan haar denken en aan hoe ik haar heb gekwetst. En ik weet het niet, ik denk dat ik gevoelens voor haar heb. Gevoelens die ik niet kan uitleggen. Ze is buitengewoon en mooi. Ze heeft een prachtige stem en ze weet het zelf niet eens.” Tijdens het praten kijk ik naar de grond. Als ik klaar ben, kijk ik op en zie ik dat niet alleen Melissa naar me staart, maar ook Loren. Ze heeft alles gehoord wat ik heb gezegd, dat kan ik zien in haar ogen. Ik voel me beschaamd. Ik voel dat ik bloos. Ik breek ons oogcontact en kijk naar mijn handen.

Dan hoor ik een stem die ik totaal niet wilde horen: die van Chloe. “Is dat waarom je me hebt verlaten?” schreeuwt Chloe wijzend naar Loren. Iedereen draait zich om naar Chloe en Chloe draait zich om naar mij. “Dus je dumpte mij voor een meisje van de middelbare school?” Wanneer ze dat zegt word ik boos. Ten eerste vind ik het niet leuk hoe ze praat over Loren. Ten tweede, weet ze donders goed waarom ik haar heb gedumpt en dat had niks te maken met Loren. “Een kind? Een kind Eddie?”

Op dat punt had ik er genoeg van. Ik loop naar Chloe en ik klem mijn kaken op elkaar. “GA WEG CHLOE!” schreeuw ik. Ik heb me nog nooit zo hard horen schreeuwen. Ik zie dat Chloe schrikt. Elke stap die ik naar voren neem, neemt zij er eentje naar achter. Ik voel dat mijn vader mijn arm vastpakt om me tegen te houden. Ik draai me om en storm weg naar mijn kleedkamer. Ik kan het nu niet verdragen om bij Chloe in de buurt te zijn. Ik gooi de deur achter me dicht en ik ga zitten op een stoel. Ik probeer mezelf te kalmeren door diep in te ademen. Ik hoor iemand kloppen op de deur, het is waarschijnlijk Jake of pops. “Ga weg!” Het enige wat ik nu wil, is alleen zijn.

“Eddie, ik ben het.” Ik hoor een zachte stem. “Loren.” Ik kan niet geloven dat ik net tegen Loren heb geschreeuwd. “Ik snap dat je alleen wilt zijn dus ik zal gaan.” Ik kom snel van mijn stoel af en open de deur. Ik zie Loren weglopen.

“Wacht!” Ze draait zich om met een bezorgde uitdrukking op haar gezicht. Ik kan niet geloven hoe mooi ze is. “Kun je alsjeblieft even bij me blijven?” vraag ik met een onzekere stem die ik niet herken. Chloe heeft het weer voor elkaar. Ze heeft me weer gebroken. Loren loopt naar me toe en slaat haar arm om me heen. Ik plaats mijn hoofd op haar schouder. Het voelt zo goed om hier te zijn in de omhelzing van Loren.

Ik wurm me uit de omhelzing en ik kijk Loren aan in haar ogen. Er zijn geen worden die gezegd moeten worden. Ik doe het weer: in een ruzie komen met Chloe en rustig worden bij Loren, maar deze keer ga ik het niet verpesten. “Dus je hoorde alles wat ik zei tegen Melissa?” vraag ik een beetje beschaamd.

Er verschijnt een glimlach op haar gezicht die haar nog mooier maakt, als dat eigenlijk wel kan. “Ja.” We zijn voor een paar minuten heel stil. “Je hebt me echt gekwetst, maar ik hoef jou dat niet te vertellen. Ook al was je een eikel op dat moment, je blijft een lieve en fantastische kerel. Ik weet niet wat Chloe je heeft aangedaan, maar wat het ook is, ik weet zeker dat je het niet verdient. En zij verdient jou niet. Je zal een meisje vinden die geweldig is voor jou,” zegt ze met een eerlijke lach op haar gezicht. Als ze nou eens wist dat ik die al heb gevonden en dat die hier voor me staat. Maar ik ga niet alles verpesten door dat te zeggen. Ik ben blij dat ik haar in mijn leven heb, ook al alleen als een vriendin.

“Je bent een fantastisch meisje, weet je dat?” Ze bloost als ik dat zeg. Ik hou ervan als dat gebeurt. Het staat haar mooi en het betekent dat wat ik zeg belangrijk is voor haar. “Laten we terug gaan. Ze vragen zich vast af waar we blijven.” Ze knikt. Ik pak haar hand en we lopen mijn kledingkamer uit.

<— Chapter 5

Chapter 7 —>